Hmm... Kiedy pierwszy raz pojawiłam się tu na forum, tez miałam pewne mieszane odczucia. Ale zanim się tu odezwałam, obserwowałam przez jakiś czas. Poznałam sposób wypowiedzi, zarysowałam sobie pewne charakterystyki

Jak na mój rozum (nie jestem osobą niesłyszącą, ale niedosłyszącą), Twój znajomy ( i inni niesłyszący, rzecz jasna, nie wszyscy) żyje w świecie języka migowego. Z tego, co się zorientowałam, j. migowy jest skrótowy. Nie wystepują w nim jakies złożone słowa, wyrażenia. Jakiś gest oznacza "chcieć" i on tak mówi. "Kali chcieć" nie "Ja chcę". To są tylko pobieżne moje obserwacje, proszę się nie denerwować. Sporo zalezy od środowiska, w którym się wychował. Postaraj się ze znajomym rozmawiać w sposób prosty, wyszukuj łatwe słowa. Np. Konwersacja zastępuj słowem dyskusja, albo po porstu tłumacz mu, ze to słowo oznacza to samo, co... Życzę Ci powodzenia

Na pewno będzie dobrze Jesli twój znajomy jest w Twoim wieku, to myślę, że możesz często go poprawiać. Mówić, że mówi się tak i tak. Oczywiscie nie rób tego jak pan mądrala Tylko jako kumpel i basta

A ja nie umiem przyjmować komplementów Wszędzie dopatruję się ironii ;p

Bardzo sie ciesze, ze starasz sie nawiazac komunikacje z ta osoba. Nie znam twojego nieslyszacego kumpla, to ty najlepiej znasz jego poziom umyslowy i zasob slownictwa w jezyku polskim. Nie pisales w jaki sposob komunikujecie sie (mowa werbalna, jezykiem migowym czy inna forma komunikacji). Mysle, ze nie poczuje sie urazony jak przystosujesz sie do jego mowy, ale dobrze by bylo, gdybys dal mu szanse, zeby rozwinal polszczyzne uzywajac skomplikowane slowka , ale nic na sile !! Powodzenia ci zycze! 

Witam
To co napisze odbiega trochę od tematu ale tak mi się to pytanie samo nasunęło po przeczytaniu powyższych postów.Jak to się dzieje że część niesłyszących świetnie pisze, posługuje się poprawną wręcz wzorcową gramatyką, używa wielu pojęć abstrakcyjnych a część używa pisowni bardzo okrojonej Na zasadzie Kali jeść Kali pić. Nie chcę nikogo urazić ale te różnice są porażające. Od czego to zależy? Od rehabilitacji? Od wysokości ubytku? Powiecie że wśród słyszących też są też i takie i takie jednostki. Ale czy tu nie chodzi o coś więcej? Pozdrawiam Ps sama jestem osobą słyszącą mam malutkie dziecko niesłyszące- zaimplantowane

Tak, dokładnie, to zależy od środowiska w jakim obraca się i od ilości pochłanianych książek..

Co do sposobu pisania (rozmowy) z niesłyszącymi, zgadzam się z przedmówcami x;)

witam
jako przyszły logopeda (pochwalę się, a co.. dodam jeszcze tylko, że to, czy osoba niesłysząca porozumiewa się z otoczeniem w sposób w miarę normalny, zależy także od tego, do jakiej szkoły chodzi. Obecnie w szkołach dla dzieci z niedosłuchami stosuje się kilka metod nauczania. Ogólnie można je podzielić (te metody) na takie, których podstawą jest język migany (bo języka migowego używają tylko osoby niesłyszące- język migany jest taką pośrednią formą porozumiewania się osoby słyszącej z niesłyszącą) szkoła może też pracowąć systemem opartym na metodzie werbalnej- czyli na mowie:) i zdecydowanie lepiej wychodzą uczniowie tych drugich szkół ich mowa ma w miarę normalną gramatykę i składnię, a także zasób ich słownictwa jest większy nie zdarza się często,żeby osoba z dużym niedosłuchem-lub zupełnie niesłysząca porozumiewała się z otoczeniem poprawnie używając gramatyki i składni..sama znam 1 taki przypadek :/ wiem też że dzieciom z niedosłuchami i niesłyszącym problemy sprawiają wyrażenia takie jak: pod, nad, przed , obok, w, itp.ale z drugiej strony, jak osoba z duzym niedosłuchem ma się normalnie porozumiewać jeśli nie słyszy? jeśli kolega nie słyszy w ogóle, warto mowic do niego prostym słownictwem, umieszczając orzeczenie (rzeczownik:) na końcu zdania...nie przesadzając oczywiście w drugą stronę..bo jeśli zaczniesz do niego mówić : "Kali jeść.." to może się poczuć obrażony
poza tym zgadzam sie z przedmówcami warto szukać kontaktu, bo można zyskać wspaniałego przyjaciela
pozdrawiam

Do Ewki1:Wiem, że Twoje pytanie było kierownae bezpośrednio do Tlena, ale pomyślałam, że nie zaszkodzi, jeśli na Twoje pytanie odpowiedzą też inni.

Jestem osobą mającą głeboki obustronny niedosłuch. Dla mnie język obcy to masakra, ale nie aż taka zła. Tu wystarczy po prostu dużo siły woli nauczyciela.

Dla mnie osobiście najlepszą formą nauki było, że jeśli pojawiały się jakieś nowe słówka, to prosiłam nauczycielkę, by mi  je napisała na kartce (zawsze się to odbywało w ten sposób, że klasa nie wiedziała nawet o tym ;p). Wydaje mi się, że gdyby nauczyciel od samego początku edukacji (czyli podstawówka) po uprzednim nauczeniu zasad gramatycznych (przecież trzeba znać zasady pisowni, jak co się czyta itp.) dawał mi kartkę z dzisiejszą lekcją (np. Twoim scenariuszem lekcji, chyba nie jest tak, że nie wiesz, co będziesz mówić ), to mnóstwo treści nie uleciałoby mi. Miałabym czarno na białym co jest na lekcji i nie musiałabym aż tak bardzo wysilać oczu, by "usłyszeć". Mogłabym wtedy po porstu skupić się na tym, co wszyscy - by zrozumieć. Jeżeli Twój uczeń jest przy nauczaniu początkowym, to warto zwracać na niego szczególną uwagę na samym początku w kwestii opanowania gramatyki. Niesłyszący i słabosłyszący mają to do siebie, że nie chcą być traktowani "wyjątkowo". W oczach klasy chcą być jak wszyscy, albo mieć tego namiastkę(dlatego ewnetualne Twoje notatki radziłabym dawać np. pod koniec przerwy, po której masz z nim zajęcia). Proponuję, byś spotkała się z Rodzicami ucznia. Na pewno udzielą Ci parę wskazówek. Nie martw się, to nie jest aż tak skomplikowane. Najważniejsza jest życzliwość. Na pewno to doceni.

Niesłyszący i słabosłyszący mają to do siebie, że nie chcą być traktowani "wyjątkowo". W oczach klasy chcą być jak wszyscy, albo mieć tego namiastkę(dlatego ewnetualne Twoje notatki radziłabym dawać np. pod koniec przerwy, po której masz z nim zajęcia).

hmm.. tak czy siak nic to nie da, bo przecież pratycznie na wszystkich zajęciach języka obcego są ćwiczenia z dialogami pomiędzy kolegami/koleżankami. Więc przy tych ćwiczeniach niesłyszący/słabosłyszący się wykraczy i juz wiadomo, że nie potrafi się dostosować do "większości".

Osobie z wadą słuchu należy ułatwić dostęp do wiedzy, między innymi, jak wspomniała Cichociemna, pisanie na tablicy/kartce nowych słów oraz jak się je wymawia (nie z ust, tylko właśnie na kartce). W żadnym przypadku nie należy specjalnie dawać żadnych ulg w postaci np. zawyższonej oceny.
Bo zazwyczaj jest tak, że niesłyszące osoby, które po raz pierwszy poznają dane słowo na słuch, nie potrafią nawet tego napisać. Nie wiedzą jak to przeliterować. Dlatego muszą najpierw zobaczyć w formie pisemnej dane słowo, w ten sposób mózg "automagicznie" zapamiętuje. Następnym razem, jeśli usłyszą to same słowo to w mózgu "wyświetli" się w formie pisemnej. Nie jest to dokładne działanie systemu u osoby niesłyszącej/słabosłyszącej, ale jest nieco bliskie prawdy.
Dla nauczycielów jedna uwaga: pamiętajcie, że osoby z wadą słuchu są bardziej wzrokowo spostrzegawcze i mają zdolność zapamiętywania pewnych obrazów. Może warto przemyśleć nad wykonaniem ćwiczeń, które składa się przeważnie z tekstów, obrazków.

Uhmm.. ktoś doda do mojego postu albo poprawi?