I po to sobie Necia Głuchy wszczepia implant?

Włąśnie! I dla tej garstki prawdziwych Głuchych ja mam wychowywać dziecko na Kulturowo Głuche?

No dokładnie. Nie jestem w stanie wychować go na 100 procentowego Głuchego. Jestem słysząca i myślę jak słysząca. Tego się nie da zmienić. Dlatego wypowiedzi typu:
sa skuteczne metody wychowania dziecka głuchego, trzeba chcieć i zrozumieć Świat Ciszy a szczegolnie zaakceptowac każdą chorobę   po prostu bolą. No bo powiedź jak mam zrozumieć Swiat Ciszy?

Dobrze ale nich Głuchy zaakceptuje świat dzwięków

Jak słyszący ma zaakceptować ciszę skoro ningy jej tak naprawdę nie poznał? Nawet jeśli zakorkuję sobie szczelnie uszy to i tak docierają do mnie odgłosy otoczenia.

Włąśnie! I dla tej garstki prawdziwych Głuchych ja mam wychowywać dziecko na Kulturowo Głuche?

Tego zrobić nie będziesz w stanie. Ale chociaż namiastkę tej Kultury możesz mu podarować.

Uwaga, wtrąca się słysząca
Wydaje mi się, że Necia trafiła w sedno. Słyszący rodzic nigdy nie wprowadzi dziecka na 100% w świat Głuchych, a jeśli dziecko dobrze mówi i słyszy przez protezy (nie ważne jakiego rodzaju), to nie ma sensu  ograniczać go tylko do świata Głuchych. Ale na pewno należy mu umożliwić jego poznanie, dać szansę życia w dwóch światach - bo mimo, że dobrze wykorzystuje aparaty czy implant i rehabilitację to jednak pozostanie w jakimś stopniu inne niż dzieci słyszące.

A wracając do tematu dwujęzyczności.Na studiach wpajano mi przeświadczenie o tym, że Totalna Komunikacja jest najlepszą drogą do porozumienia. Ale obserwując dzieci, które wychowywane na TK kiepściutko sobie radzą w szkole, dzieci, które w klasie 5 czy 6 nie znają podstawowych słów (typu nazwy pór roku...), stwierdzam, że chyba nauczanie z PJM na początku, jako językiem wiodącym, miałoby lepsze efekty... Przy czym przez "na początku" rozumiem jako moment stwierdzenia głuchoty (głuchoty! Bo chodzi mi o dzieci głuche albo z głębokim ubytkiem, a nie dzieci z niedosłuchem!!), a nie od początku nauki w szkole, bo to już trochę za późno. Ale chyba myśl, aby malutkie dzieci były rehabilitowane w PJM, a co za tym idzie żeby ich rodzice uczyli się migowego, to jest jeszcze absolutna utopia...
Trudno mi powiedzieć, co ja bym zrobiła mając dziecko głuche. Nie wiem, czy zdecydowałabym się na implant, czy tylko na aparaty, ale wiem na pewno, ze od pierwszych chwil dostałoby język - język migowy. Może w bardzo niedoskonałej formie (ja znam tylko trochę SJM, choć cały czas mam nadzieję, że nauczę się kiedyś PJMu), ale na pewno poznałoby język Głuchych i samo środowisko Głuchych. Tak, aby będąc starsze, samo mogło wybrać, który świat jest jego miejscem, gdzie chce żyć.

Grino ukłony. Tak właśnie jest. Chcę poznać WAs. Nie siebie, nie swoje dziecko. Bo siebie znam a swoje dziecko kocham takim jakim jest. Ja Go nie oceniam słyszy - nie słyszy. To po prostu Mati, jedyny w swym rodzaju. chociaż traktujcie to z przymrużeniem oka bo możliwe że tą jego wyjątkowość widzimy tylko my jego rodzice.
Chcę poznać waszą mentalność, nie każdego z Was z osobna ale ogółu. I chodzi mi tu szczególnie o Kulturowo Głuchych. Nie o Ciebie Necia (wybacz) Grino czy KNX, nie o Agniechę również. Nie o Mira czy Diandę (może nie pisali w tym wątku ale są ocecni na forum ). Bo może zaprzeczycie ale myslicie jak słyszący.

Agniecho dzieci, które w klasie 5 czy 6 nie znają podstawowych słów (typu nazwy pór roku...), Mati jest dużo młodszy, ledwo sięga głową ponad stół a zna wszystkie pory roku, umie liczyć do 10, zna cały alfabet, przeczyta proste słowa, zna figury geometryczne,zna wszystkie kolory, wszystkie części składowe samochodu i komputera ( jego ulubione "zabawki" ), wie co się robi w poszczególnych miejscach użyteczności publicznej typu poczta. I wiele innych rzeczy. Czy więc to naprawdę kwestia języka czy wychowania?

Fakt. Powinnam raczej napisać "wychowania+inteligencji"