Drukuj

[Turpi]

Dzień dobry wszystkim.

Dziś jadąc autobusem, zobaczyłem migającą parę. Nie chciałem się im natarczywie przyglądać, ani nie miałem odwagi podejść i porozmawiać (zresztą nie znam PJM więc pewnie były by z tym problemy), a ich widok przypomniał mi, że wiele dziedzin Waszego świata interesowało mnie od pewnego czasu. Wpadłem na pomysł żeby zacząć szukać odpowiedzi w internecie i dlatego znalazłem się tutaj.

Po lekturze forum uświadomiłem sobie, że pisząc tu, mam możliwość porozmawiania w zasadzie z obcokrajowcami, posługującymi się (i kształtowanymi) przez zupełnie inny język, oglądającymi inny od mojego świat. Oczywiście jeżeli zechcecie odpowiedzieć na moje pytania. Co do pytań, szukałem na forum ale nie znalazłem tych które chciałbym zadać, stąd ten temat. Mogą one wydać się dziwne, naiwne lub nietrafione, może tak być . (ewentualnie są już gdzieś omówione, prosiłbym wtedy o podanie linka, lub tytułu książki) Są to w końcu pytania laika. Chciałbym jednak poznać Wasze odpowiedzi, ludzi którzy nie słyszą w ogóle lub słyszą słabo.

A teraz pytania:

- Sny. Jak śnicie? Czy spotkane we śnie postacie migają do Was? Jak się komunikujecie we śnie? Czy ci z Was którzy kiedyś słyszeli mają w snach jakieś wspomnienia dźwięków? Echa z przeszłości? Jeżeli jest tu ktoś nie słyszący od urodzenia bardzo bym chciał żeby powiedział jak to jest w jego wypadku. A słabo słyszący? Czy pojawiają się przytłumione dźwięki?

-Czytanie. Jak już przeczytałem na forum PJM różni się zupełnie od języka polskiego.
Różnica musi być ogromna. Jak uczycie się czytać? W końcu jeśli nie słyszycie to dźwięk liter dla Was nie istnieje prawda? Czy w gdy czytacie wyraz to w Waszych głowach pojawia się odpowiadające mu ułożenie dłoni?

-Myśli. To pytanie szczególnie do Głuchych i niesłyszących od urodzenia. Do reszty oczywiście też. Ja myślę słowami, słyszę je w swojej głowie zanim je wypowiem lub obrazami. Przypuszczam, że Wy także obrazami ale czy tylko?

-PJM. Czy gdy migacie między sobą, nie macie problemów z porozumieniem? Czy łatwo jest poznać, że ktoś miga prawdziwym uczuciem (dajmy na to miłości) czy mechanicznie, zimno? Czy łatwo zobaczyć sarkazm, konspiracyjny szept, teatralność gestów? Czy pojawiają się u Was błędy językowe? Czy są różne poziomy staranności języka - jeden mówi pięknie, barwnie i dokładnie, inny zaś niechlujnie, byle jak. I wreszcie pytanie głównie do tych którzy kiedyś mówili na głos a później stracili słuch i tych którzy dużo czytają: czy są rzeczy których nie da się wyrazić migając? I czy są słowa pisane których w żaden sposób nie da się przełożyć, zrozumieć za pomocą PJM.

Na razie to tyle. Jeżeli napisałem coś niezrozumiale, napiszcie proszę a postaram się poprawić, wytłumaczyć tak żebyśmy mogli się dogadać. Jeśli natomiast post jest dla wszystkich prosty jak drut do odczytania to świetnie.

[miszka]

@Turpi  - ciekawe w sumie pytania zadałeś.
Tak naprawdę, to ja nad tymi pytaniami się nie zastanawiałam, ale pokrótce postaram się odpowiedzieć (po kolei dotyczące mnie i innych Głuchych).

Sny - jak śnię, to czasami widzę migających osób do mnie, czasami mówiących. We śnie ewentualnie czasami migam, czasami widzę siebie migającą Czasami "słyszę" głosy - np. jak usłyszę huk, to się przestraszę, albo ewentualnie rozmawiając z osobami, a co ciekawe - nigdy  w życiu nie komunikuję się drogą słuchową (słyszę jakieś tam dźwięki, ale nie są to takie tzw. czyste dźwięki, jakie osoby słyszące odbierają).

Czytanie - jest coś takiego jak kształcenie dwujęzyczne. To jest język polski w piśmie (czytaniu) i PJM w toku mówienia Jak czytam, to w głowach mam różne akcje, wyobrażam sobie poszczególne postacie, nadaję najprzeróżniejszym przedmiotom kształt. W głowie też mam poszczególne słowa, zdania.

Myśli - U mnie różnie z tym bywa. Raz myślę w języku migowym, jeśli chcę komuś przekazać jakąś istotną treść, powiedzmy - staram się to przełożyć na język migowy. Myślę też obrazami (jeśli chcę coś wyobrażać) lub słowami - jeśli chcę je przelać na papier.

PJM - Są oczywiście tacy, którzy migają super, barwnie, z humorem i inni chętnie ich słuchają, lecz i pojawiają się tacy, co migają byle jak, niezrozumiale, niestarannie i aż nazbyt za szybko. Tak jak w każdym języku naturalnym, w PJM jest wszystko - jest uczucie, jest sarkazm. Trzeba brać pod uwagę, że tutaj ważną rolę odgrywa gramatyka twarzy, można niby się z czymś zgadzać, ale Twoja twarz i postawa ciała mówią "nie". Błędy językowe? Hmm... nie zastanawiałam się nad tym... Są słowa pisane, których nie da się przełożyć na PJM, np. niektóre związki frazeologiczne, i odwrotnie - są znaki z PJM, których nie da się dosłownie przetłumaczyć na język polski

Mam nadzieję, że trochę Cię oświeciłam Tak to wygląda z mojego punktu widzenia. Nie wiem jak inni

[kiciolda]

Odpowiem tylko na 2 pytania, a resztę pozostawiam bez odpowiedzi, ponieważ jest to dla mnie zbyt skomplikowane pytania,a moja  odpowiedź też byłaby skomplikowana, a zarazem chaotyczna. Może kiedyś uda mi się dobrać w logiczną całość, to wtedy wrócę do tego tematu.

A więc zanim odpowiem to chcę zaznaczyć, że moja głuchota jest nabyta, czyli utraciłam słuch mając 1,5 roku. Czyli w bardzo wczesnym dzieciństwie. Cały czas uczono mnie mówić, czyli język polski był moim pierwszym językiem. PJM zaczęłam dużo później, ale znam go na tyle, że mogę w miarę sprawnie komunikować z Głuchymi.

Sny - w snach nigdy nie migałam, przynajmniej nie przypominam sobie. Ale bardzo często w snach mam doskonały słuch i w przeciwieństwie do realnego życia komunikuję z postaciami w snach w miarę sprawnie, zrozumiale, bezbłędnie. Jak zwyczajna osoba słysząca. Przyznam, że to była w pewnym sensie dla mnie bardzo wygodne, być może jest to jakaś ukryta podświadomość, że świat dźwięków jest mi znany bardzo dobrze i jest mi szczególnie bliski. Nie wiem, gdybam.
Ewentualnie czasami pojawiają się takie sny, w którym mówię w języku angielskim i też nimi posługuję w miarę sprawnie.

Myśli - nigdy nie myślę w języku migowym. Bardziej obrazowo myślę, ewentualnie, gdy chcę przekazać swa myśl w formie słownej to myślę w języku polskim. Zdania w myślach układam po polsku. Jeżeli z kimś migam to niestety migam hybrydą, czyli mieszam polski z PJM, na razie trudno jest mi myśleć bardziej po głuchemu.

[ShakuganNoAngel]

Ja choć jestem niesłysząca od urodzenia to w snach zawsze słyszę bez aparatów słuchowych (chyba). W rzeczywistości odbieram dźwięki właśnie za pomocą aparatów słuchowych, więc to jest normalne, że w snach słyszę. Natomiast zdarzyło mi się i to wiele razy i sama aż się zastanawiałam co to takiego jest. Że kiedy zdejmuje aparaty i niby jestem w świecie ciszy nic nie słyszę, to jednak podświadomie słyszę. Np. kiedy idę "słyszę" jak podłoga skrzypi, kiedy nalewam wody do szklanki też "słyszę" i wiele innych dźwięków. I dodam, że to jest takie realne uczucie, że czasami zapominam, że ja nie mam aparatów. Dodam też, że nie jestem słabosłysząca, ale mam bardzo głęboki ubytek słuchu. I jeszcze jedno jeśli chodzi o dźwięki. To się zdarza tuż przed snem. Słyszę dziwne dźwięki, nie mające miejsca na ziemi. Czasami mam wrażenie jakbym "słyszała" śpiew anielski. Nie wiem czy to jest prawdziwe (z punktu religijnego), czy to działa moja wyobraźnia. Ale również i tutaj to jest takie realne uczucie. Na studiach dowiedziałam się, że istnieje takie zjawisko jak muzykofilia, że człowiek słyszy dźwięki w głowie, a nie w rzeczywistości, ale odbiera to jako realne uczucie jakoby je słyszał naprawdę. Hmm czyżby mnie to również dotyka??

[FasOlkaa]

Wrodzona głuchota. Dwujęzyczne wychowywanie.

Sny: rozmowy telepatyczne, wiem nawet jak kto się nazywa, nawet jeśli ktoś nie przedstawił się. Nie ma ruchu rąk, ani ruchu warg

Czytanie: tak samo, jak się uczy czytać w językach obcych. Zresztą jest kilka wątków na temat uczenia się gramatyki języka polskiego, polecam wyszukiwarkę albo FAQ

Myślenie: obrazowe, i w języku polskim. Nigdy nie myślę w języku migowym, za wolno to jest x:) Chociaż jestem znana z tego, że prędzej coś powiem/wymigam/napiszę niż pomyślę x;)

PJM:
1. Nie mam problemów z komunikacją, rozumiem SJM (mimo, że mnie nudzi/nuży), hybrydę, PJM, i mogę w sposób powyższy przekazywać. Opieram się na odczytywaniu mowy z ust nawet migającego
2. Łatwo poznać uczucia po twarzy i sposobie migania (tak jak u Was po intonacji), jesteśmy dobrymi obserwatorami mowy ciała itd. x;)
3. Sarkazm nieco ciężko, bo trzeba mieć wysoki poziom inteligencji jakiejś tam (społecznej? kulturowej?), żeby łapać sarkazmy w PJM. Ale szepty i teatralne gesty są. Szepty - ruchy rąk bardzo ograniczone, "schowane". Teatralne gesty - bardziej pantomimiczne.
4. Błędy językowe - żeby wiedzieć, że się popełniło błąd, trzeba mieć opanowaną wiedzę z gramatyki i innych części PJM (czyli mieć wysoką świadomość językową). A nawet nie mamy podręczników gramatyki PJM. Więc wszyscy to robią na wyczucie, migamy i najważniejsze, żebyśmy się rozumieli.
5. Tak, są różne poziomy staranności, pięknie miga dr Tomaszewski, niechlujnie ja.
6. Oczywiście, są znaki nieprzekładalne na język polski (chyba, że są przekładalne, ale jeden znak musiałby zostać opisany wieloma zdaniami wyjaśnienia). Jeśli chodzi o odwrotność, to mamy dużo brakujących znaków do języka polskiego, ale to kwestia lat oralizmu, tematów do rozmów, w których się wykorzystywałoby dane słowo z polskiego - nie na co dzień rozmawiamy o matematyce dyskretnej itd.
7. W PJM można oddać wszystko, co się chce, poezję, prozę, dramat, codzienność, abstrakcja, uczucia, emocje x:) Trzeba tylko wiedzieć jak i po prostu CZUĆ PJM.

[ajaa]

Mały off top: Dziś mi się śniło, że siedzę na jakiejś konferencji i gościu którego znam, żeby nie hałasować zaczął do mnie migać - nic nie rozumiałam (tak, jakby to było w rzeczywistości) i pokazywałam, żeby wolniej, ale machał łapkami coraz szybciej, aż się z wrażenia obudziłam...

[CoJak]

Ja choć jestem niesłysząca od urodzenia to w snach zawsze słyszę bez aparatów słuchowych (chyba). W rzeczywistości odbieram dźwięki właśnie za pomocą aparatów słuchowych, więc to jest normalne, że w snach słyszę. Natomiast zdarzyło mi się i to wiele razy i sama aż się zastanawiałam co to takiego jest. Że kiedy zdejmuje aparaty i niby jestem w świecie ciszy nic nie słyszę, to jednak podświadomie słyszę. Np. kiedy idę "słyszę" jak podłoga skrzypi, kiedy nalewam wody do szklanki też "słyszę" i wiele innych dźwięków. I dodam, że to jest takie realne uczucie, że czasami zapominam, że ja nie mam aparatów. Dodam też, że nie jestem słabosłysząca, ale mam bardzo głęboki ubytek słuchu. I jeszcze jedno jeśli chodzi o dźwięki. To się zdarza tuż przed snem. Słyszę dziwne dźwięki, nie mające miejsca na ziemi. Czasami mam wrażenie jakbym "słyszała" śpiew anielski. Nie wiem czy to jest prawdziwe (z punktu
religijnego), czy to działa moja wyobraźnia. Ale również i tutaj to jest takie realne uczucie. Na studiach dowiedziałam się, że istnieje takie zjawisko jak muzykofilia, że człowiek słyszy dźwięki w głowie, a nie w rzeczywistości, ale odbiera to jako realne uczucie jakoby je słyszał naprawdę. Hmm czyżby mnie to również dotyka??

ShakuganNoAngel, ja mam takie same odczucia jak ty. Już kiedyś gdzieś tu na deafie o tym napisałem.
Tylko że my się róznimy tym iż ty jesteś słabosłysząca, a ja całkowicie głuchy, który został kiedyś wyrwany ze świata dżwięków.
Lubię takie odczucia jak ty opisujesz bo mi przypominają świat dźwięków. Często zdarza się że gdy pomyślę o odległej przeszłości gdy uczyłem się grać na pianinie i akordeonie to mam odczucie że słyszę dźwięki pianina albo akordeonu.
Dodam jeszcze że gdy mieszkałem z kolegą niesłyszącym od urodzenia na stancji to często widziałem jak on podczas snu miga ręcami. Mimo moich usilnych starań nie mogłem zrozumieć o czym miga, bo miganie było chaotyczne byle jakie. Gdy się obudzil to mu się zapytałem czy mu się śniło że miga, odpowiedział że nic nie pamięta.

[grino]

Krotka odpowiedz, snimy tak samo jak osoby slyszace , akurat we snie nie ma ograniczen czy ktos slyszy lub nie! Moge po drodze zgubic majty jak kazda osoba, ale nie przypominam, zeby KTOS we snie dal mi aluzje , ze nie slysze lub niedoslysze

Mały off top: Dziś mi się śniło, że siedzę na jakiejś konferencji i gościu którego znam, żeby nie hałasować zaczął do mnie migać - nic nie rozumiałam (tak, jakby to było w rzeczywistości) i pokazywałam, żeby wolniej, ale machał łapkami coraz szybciej, aż się z wrażenia obudziłam...

To normalne to kwestia przyzwyczajen, snimy lub probujemy we snie ciut byc aktywni i nie byc osoba bierna
Sen nasz ma do tego, ze obnaza nasze slabosci, wstyd czy pragnienia To zaden wstyd

Temat byl juz omawiany

[Miniofilka pół-Motylka]

  Mi też kilka razy śniło się, że do mnie ktoś miga, albo, że nie słyszę, noszę aparaty i czytam z ust. Nigdy we śnie nie migałam, ale to inni migali do mnie ale ich nie rozumiałam, za to potrafiłam świetnie czytać z ust:)
Sen wszystko umozliwia:)

[nerenka]

Postanowiłam, co nie co odpowiedzieć na niektóre pytania słyszącego Trupi.Odpowiedzi dotyczące PJM nie napiszę. O tym jeszcze mam małą wiedzę, gdyż tego języka nie używam na co dzień. Jestem osobą niesłyszącą od urodzenia. Umiem porozumiewać się z innymi werbalnie i migam (mój język migowy mam ubogi).

Sny: Jak przedstawia się moja sprawa ze snami. Otóż niektórzy, jak ujęli w swoich postach pisząc o swoich snach, że słyszą jakieś dźwięki, prowadzą różne rozmowy z innymi osobami, także migają z nimi. W moim przypadku jest inaczej u mnie w snach nie ma dźwięku, postacie są milczące, kiedy jestem z nimi albo mnie widzą są milczący...choć ukazują się na ich twarzach jakieś tam emocje...Tak, naprawdę w moich snach ludzie odgrywają mniejszą rolę tzn, oni mało kiedy się pojawiają. Więcej mam snów związanych z wędrówką, drogą, jazdą na rowerze...widzę wiele przestrzeni, pejzaże, ale nigdy nie widzę w tle pejzaży ludzi.Jest wokoło jakaś pustka i cisza...

Czytanie: w trakcie czytania  słów (rozumieniu ich znaczeń) np.: opowiadania i opisu bohaterów w książce mam przed oczami tj widzę różne akcje...i postacie...oczywiście kiedy w trakcie czytania pojawia się nowe słowo, staram je szukać albo rozumieć ich znaczenie pytając innych lub wyszukując...

Myśli: hmm odbieram obrazowo...jak ktoś już o tym napisał. Podobnie w miganiu.


Pozdrówka

[ShakuganNoAngel]

Tylko że my się róznimy tym iż ty jesteś słabosłysząca, a ja całkowicie głuchy, który został kiedyś wyrwany ze świata dżwięków.

źle zrozumiałeś Cojak, nie jestem słabosłysząca, ale niesłysząca. Mam głęboki ubytek słuchu ponad 90dB. ot mała poprawka

[ajaa]

To co piszecie dla słyszących jest na prawdę bardzo ciekawe
Jak myślicie po polsku, powiedzmy, kiedy układacie sobie w głowie pisemną wypowiedź, to przed oczami układają się wam polskie słowa - rządki liter? Ja kiedy sobie układam w głowie, to co mam napisać, to jakbym mówiła na głos. Mogłabym mysleć na głos. A wy?

[FasOlkaa]

Nie, litery nie. Raczej wypowiadane słowa, samymi ruchami ust plus obrazkowo-duchowe znaczenie tych słów

[CoJak]

Tylko że my się róznimy tym iż ty jesteś słabosłysząca, a ja całkowicie głuchy, który został kiedyś wyrwany ze świata dżwięków.

źle zrozumiałeś Cojak, nie jestem słabosłysząca, ale niesłysząca. Mam głęboki ubytek słuchu ponad 90dB. ot mała poprawka

Ale masz resztki słuchu ktore wykorzystujesz przez aparat słuchowy, którego używasz. A ja jestem głuchy jak ten przysłowiowy pień  . Mnie ap. sł. jest zbędny bo nie mam żadnych resztek słuchu.