Drukuj

[dominic_j]

cos zle odczytalam hehe , dianda
ale jakos te bieganie oczek u niewidomych mi nie przeszkadza...bardziej mi przeszkadza u ludzi widzacych bo mam wrazenie ze oni unikaja mego spojrzenia..i rodzaj nieszczerosci..( moge sie mylic)

hm... ponoć zbyt długie patrzenie w oczy jest wyrazem... nietaktu.
Na to wychodzi że masochistką jestem , bo kocham patrzeć ludziom w oczy. Można wiele wyczytać, nawet jak się nie słyszy i nie rozumie...

Jestem pospolitym słyszakiem, więc na pewno w kontakcie z osobą niedosłysząca czy Głuchą uparcie patrzącą mi w oczy czułbym się w pierwszej chwili dziwnie
Prosiłbym tego określenia "dziwnie" nie traktować jakobym czułbym się okropnie,niezręcznie,czy gorzej Dla słyszaka jak ja to kwestia przyzwyczajenia.
Odkąd interesuję się światem ciszy - na ulicy częściej zauważam Głuchych, częściej widzę młodych ludzi z aparatem słuhcowym na uchu. Przedtem tego nie zauważałem.
O takich sprawach powinno się mówić "częściej i gęściej" - to słowa Luszki, wtedy ludzie nie baranieliby w pierwszym swym kontakcie z osobą niedosłyszącą czy Głuchą.

[Leelaa]

Jestem pospolitym słyszakiem, więc na pewno w kontakcie z osobą niedosłysząca czy Głuchą uparcie patrzącą mi w oczy czułbym się w pierwszej chwili dziwnie.

Jeśli chodzi o mnie to czytając z ust patrzę w oczy normalnie tak jak każdy inny. I nie zauważyłam, żeby któryś z moich niedosłyszących znajomych "uparcie" wpatrywał się w oczy. Po prostu się patrzy tak jak przy każdej innej rozmowie-kultura wymaga kontaktu wzrokowego (unikanie jego jest źle odbierane, każdy to wie) Od czasu do czasu zerkanę na boki (ktoś wszedł, coś komuś upadło, przyjechał autobus itp.) Jednym słowem- mnóstwo osób nie wie, że doczytujemy z ust dopóki im tego nie powiemy. A na pewno nie ma mowy o wrażeniu jakiejś silniejszej intensywności wpatrywania się w oczy niż u innych.

Może jak byliśmy dziećmi to patrzyliśmy intensywnie na usta innych? Nie pamiętam. Ale teraz odczytywanie mowy z ust tak nam weszło w krew, że stało się czymś naturalne i niezauważalne.

Jeśli chodzi o Głuchych, to nie potrafię się wypowiedzieć, bo nie byłam świadkiem takiej sytuacji. Gdy byłam przy Głuchych to zawsze w grę wchodziły kartki i długopis albo po prostu unikanie takich sytuacji.