Drukuj

[62norbi]

Jestem Norbi...

    Coś o mojej osobie. Jestem po zapaleniu opon mózgowych, mam uszkodzony cały układ nerwowy a z kolei mam ręce niesprane, złą wymowę, znaczny niedosłuch i wiele innych dolegliwości z tym związanych. Moje początki z muzyką są związane z korzeniami rodzinnymi tj: mój ojciec grał w zespole i dwóch wujków także. Jako dziecko byłem jeszcze mniej sprawny niż jestem teraz ale to mi nie  przeszkadzało tak bardzo bo byłem uparty jak kozioł. Co zapoczątkowało że rodzice a bardziej mój ojciec zauważyli ze mam coś w sobie warte na materiał muzyka? Otóż, tato został zmuszony do zakupu nowego akordeonu aby grać w zespole. Gdy tato wypróbował akordeon, położywszy go na podłodze. Ja wtedy wziąłem go w obroty tzn. ubrałem go na siebie i zacząłem grać powoli od najniższego do najwyższego klawisza aż w końcu  zauważyłem przy jednym z klawiszy że brzmi nie tak jak bym sobie to życzył  innym słowem fałszował i podszedłem do Ojca pokazując mu ten fałszujący klawisz. A tato na to:  z niedowierzeniem posłuchał i stwierdził że jednak miałem rację. Okazało się bowiem że, ten akordeon stał pod choinką w sklepie na wystawie i do stroika wewnątrz tego instrumentu dostała się igiełka świerku. Na tej podstawie tato mnie zaczął uczyć grać najpierw na akordeonie potem na elektrycznym pianinie aż w końcu na organach elektronicznych. W czasie późniejszym gdy już zdobyłem zawód, zespół taty zaczął powolną drogę ku końcowi działalności z powodu odejścia jego członków (choroba, śmierć). Tato zaczął sam grywać aż w końcu grał w pobliżu i ja mogłem przyjść posłuchać go jak gra.  No, i pokusiło mnie abym coś zagrał, pomimo tremy zagrałem i tu się wszystko raptem zmieniło.  Odtąd graliśmy wszystkie imprezy razem. W miedzy czasie grywałem z kolegą , ale tak aby sie pograć w świetlicy remizy  OSP w ramach ćwiczeń. A z Ojcem graliśmy dalej aż do ciężkiej choroby taty a w następstwie jego śmierci.  Ale los się do mnie uśmiechnął po kilku miesiącach totalnej zapaści z powodu utraty ojca, który zrobił wszystko aby wprowadzić mnie na właściwą drogę a sam przyznaję że to było bardzo trudne z powodu moich fizycznych nie dosięgnięć. Gram dalej z tą różnicą ze z tym moim kolegą z remizy. Z tego wszystkiego jest jeden morał. Nie ważne jakie są przeszkody dla upartego nie ma nic trudnego.
 
http://www.duetkolezenski.pl.tl/ to nasza zespołowa strona
 

[misiapysia]

Podziwiam Ciebie za upór i wytrwałość w dążeniu do spełnienia marzeń i ich realizację pomimo "przeciwności losu".
Czy jesteś odtwórcą muzyki, czy również kompozytorem?

Beethowen swoją głuchotę traktował jak karę i przekleństwo. W późniejszym okresie porozumiewał się ze światem tylko za pomocą "karteczek", a w jego utworach pojawiało się coraz więcej kakofonii.
Był zawsze kulturowo słyszący.

PS
Migasz?

[62norbi]

Gram na podstawie nut a jak się zna nuty to można być i odtwórcą i kompozytorem. Jest także słuch, fizyczny tzn. ten co odbieramy wszystkie głosy i ten mam znacznie przytępiony ale mamy też rozwinięty u każdego w różnym stopniu słuch muzyczny, poczucie rytmu i pamięć.....
Znałem perkusisty który był głuchy ale miał potężne poczucie rytmu i potężną pamięć i gra nadal.....
A to że Beethoven pod koniec swojego żywota porozumiewał się za pomocą karteczek nie świadczy że nie miał wyobraźni muzycznej. To właśnie przez przez jego bujną wyobraźnię, znajomość nut i pamięć tonów powstały jego super utwory


P. S. Trochę migam ale nie zbyt dobrze bo obracam się między ludźmi słyszącymi a mj jedyny głuchoniemy kolega dawno temu wyjechał za granicę i kontakt się między nami urwał.....

[Mrzonka jak Marzenie]

Extra.

Rób co kochasz i niej się nikomu zniechecic.

Swojej małej 3latce tez próbuje kupowac grajace nutki, jak pianino...
Sama to wybrała, niech uczy sie nawet dla siebie.

[62norbi]

No iii bardzo dobrze, niech się uczy. Bardzo dobrze robisz, popieram to, jak będzie miała siedem/osiem lat to wyślij ją do szkoły muzycznej. Ja nie miałem takiej okazji. Pójścia do szkoły muzycznej bo żaden nauczyciel mnie nie chciał uczyć ze względu na moje trudności ruchowe i słuchowe. Wszystko co potrafię dziś zrobić, jeżeli chodzi o muzykę pochodzi od mojego wspaniałego ojca, który pomimo moich trudności podjął się nauczyć mnie grać na akordeonie, pianinie. i organach elektronicznych i  poznać tajniki nut....
Im wcześniej się zacznie kształcić w kierunku muzyki tym większe są efekty...... Ja zaczynałem gdy miałem siedem latek...... Już wtedy grałem słynny utwór "FUER ELISE" ("Dla Elizy"), "Ave Maryja" Schuberta.....